vrijdag 6 november 2009

antwoord voor jou maggie :
we hebben besloten dat het beter ging zijn voor de kindjes om mieke te begraven op het nieuw kerkof in roeselare aan de groenestraat, dit zou het voor hen makkelijker maken als ze wat groter zijn om een bezoekje bij hun mama te brengen wanneer zij dat wensen.
Om je het makkelijker te maken het is op het urneveld dus helemaal achteraan naast de strooiweide (ga dus niet als het regent zoals ik daarstraks of ....)
en trouwens too long no see moeten we dringend iets aan doen
Didier

zondag 1 november 2009

vrijdag rebellie, vandaag verdriet
oranje lelies mieke ... een van je favorieten ...
iedereen zei me dat het ging moeilijk gaan vandaag, ik zag het verschil niet : ik mis je alle dagen wel, en ik kom bijna iedere dag naar je plaatsje.
Toen ik vanmorgen in de auto stapte kreeg ik het verdorie al kwaad... voor de eerste maal moet ik 1 november ook met jou associëren ... de nodige traantjes aan het graf en een klein beetje wrevel omdat ik nu niet durfde vrijuit tegen je praten wegens al de mensen rond me....
na bezoek bij mijn broer, pa en grootvader was ik blij iets met shannon te kunnen doen ... want wat was het stil vandaag : geen mails, geen sms, geen bezoek, geen telefoon ... toch 1 steunend smske van iemand die ik weet die dit nooit zal lezen ... de stilte van allerheiligen drong ook in huis door .
Vanmiddag was er een mis ter herdenking aan alle overledenen van dadizele dit jaar (net als in alle parochies) mijn ma en shannon hebben me vergezeld ... een mooie preek waar hij ons leven vergeleek met het streepje tussen de geboortedatum en sterfdatum ... gelijk wie we zijn, wat we hebben gepresteerd : streepje is juist hetzelfde...
na nog een koffie bij ma, nog wa spelen met shannon, die nu ook vertrokken is en nu valt de stilte nog meer op
Maar voor ik nu terug reacties krijg . :
morgen zal ik net als vandaag veel aan mieke denken, maar die herrinneringen zijn echt meer een plezier en maken het gemis draaglijk ... vandaag was moeilijk maar we zijn er doorgekomen, ik ben sterk genoeg... Everything, een beetje ons nummer he mieke, heeft hier vandaag al een aantal maal gedraaid ...en het maakt me blij ... met een glimlach kijk ik dan efkes naar haar foto, en ze lacht ....
Trouwens Michael Buble komt op 31/5 naar antwerps sportpaleis, niet zonder mij natuurlijk ...
kaarten al besteld want Michael is een beetje onze artiest geworden ...
eigenlijk zo jammer dat Michael nooit zal weten wat voor een impact zijn liedjes hebben op het leven van 2 mensen ...
Goed ik wou jullie het relaas doen van een eerste eerste november ....
en hoewel iedereen het nu al wel kent, draai deze ook nog eens ... een glimlach doet wonderen vandaag
http://www.youtube.com/watch?v=KeKtB2EhdaE

vrijdag 30 oktober 2009

Nee je bent er niet een van
Een chrysant op je kop is niks voor jou
Zeker nu je niet anders kan
een jaarlijks monument ergert je blauw

een kost in de begroting
één in de massa
een deel in de wandeling
goed voor de bloemist zijn kassa

voor de eerste maal sta je daar te kijk
en moet je wel luisteren naar hun gezeik
en ik ken je genoeg om te weten
dat je ze liever schopt tegen hun reten

je had veel liever wat muziek hier
een glas wijn of een bier
misschien krijg je van de bezoekers nu een glimlach
dat zou je zeker willen : want dat mag

hey dit gedicht is er eentje voor jou mijn grote rebel
en voor de rest : soit wij weten het wel

Yours 4ever
Didier

maandag 12 oktober 2009

een half jaar , 6 maand, 182 dagen, 4.368 uur ... en ik mis je aanwezigheid nog iedere seconde keppetje...
maar zoals al een paar hebben gezegd, ik sla me erdoor ... al moet ik toegeven dat ik al vele malen heb gedacht : pfffft hier is niks meer aan, maar dan ebt dat gevoel na een paar dagen weer een beetje weg ..
in vele dingen spiegel ik me : wat zou mieke zeggen, wat zou zij willen dat ik doe... vele dingen blijf ik doen zoals jij wou : zorgen dat huis netjes is, ja ik probeer ook voor shannon te zorgen zoals wij voor ogen hadden, ik leef (jij weet wat ik wil zeggen), ik zeg of schrijf gewoon wat ik denk recht voor de raap, ik probeer contact te houden met vrienden, afstand te nemen van wie mij niet genegen is, een beetje op mijn gewicht te letten, gezond eten, ja zelfs een nieuwe broek halen ... maar vele dingen zijn met vallen en opstaan, en met lange tanden hihihi
En soms is mijn enige vraag : zou mieke nu trots zijn geweest op me ?
Toch zijn er alle dingen die ik gewoon anders doe : op zijn didiers (ge hebt al schrik he hihihih)
6 maand : al veel dingen zijn anders , en nog veel dingen hetzelfde ... ja ik bezoek je nog bijna alle dagen, maar nee ik ween niet meer alle dagen... veel dezelfde vrienden, al enkele andere ...
soms denk ik hey is dat wel normaal, of moest ik nu niet anders doen of zijn ... maar rouwen is geen exacte wetenschap blijkbaar .. voor mij mag het anders zijn.....
is het al lang of is het kort ? te lang om in een hoekje te zitten wenen, te kort om te verwerken .... te lang om te blijven stilstaan, te kort om verder tedoen ....
Beschaamd omdat ik soms nog ween aan je graf, na luisteren van een liedje, na lezen op de blog, na zien van een trouw op tv ...beschaamd omdat ik foeter als club verliest, plannen maak met shannon, lach bij vrienden, leuk was met ma en willem...
Beschaamd om een aantal dingen die niet gelukt zijn : jouw kindjes, mensen uit jouw omgeving ... zaken en mensen waar we problemen verwachtten maar waar nu de worst-case scenario een feit is . Beschaamd omdat ik ook voor een deel heb gefaald om beter te doen dan verwacht, .... kortom : het blijft een dunne koord om op te balanceren
Een ding is voor altijd het zelfde :
Onafscheidelijk draag je ik nu al 6 maand in mijn hart, symbolisch ben je bij mij gebleven in het hangertje rond mijn nek die nog geen seconde is afgeweest. .. LU4ever and more .. dat zeiden wij aan elkaar en dat zal nooit veranderen ...