Guudmeurning !
De handboeien waren niet nodig ;-) maar ik heb een heerlijke nacht achter de rug.
Gisterenochtend was ik picobello, maar toen ik een uur of twee thuis was begon de pret opnieuw.
Op handen en knieën tegen de misselijkheid, op mijn rug, op mijn zij, alle mogelijke houdingen uitgeprobeerd, maar niets hielp tegen die aanhoudende pijn in mijn buik.
Toen de huisarts arriveerde vroeg ze me om de pijn te omschrijven.
Ik moest niet lang nadenken: iemand heeft met twee handen mijn ingewanden beet en kneed er gezellig in !
Maar na een (toch wel pijnlijk) prikje cortisone en nog maar eens extra morfine, ben ik als een roosje in slaap gevallen.

Ik wil het nog niet te luid van de daken schreeuwen (tart het lot niet graag), maar ik heb de indruk dat het momenteel weer veel beter is !
Maar toch nog even de rest van de dag afwachten ...

Hoeveel pijn ik gisteren ook had, toch was ik blij dat ik thuis was. En mocht ik vandaag opnieuw hervallen, dan zou de dokter de verpleegsters van de Mantel contacteren. Dan krijg ik thuis eventueel ook een morfinepomp voor als die obstructie er terug is.
Dit stelt me gerust. Want eens de pijn over, ben ik als nieuw. En dan loop ik wat verloren in het ziekenhuis.
Dan doe ik liever de strijk (heb ik een excuus om tijdens de dag naar tv te kijken, hihi). Dus nee mama, de strijk hou ik lekker hier !