Mieke en Didier zijn in de loop van de namiddag terug binnen gegaan in het ziekenhuis.
De pijn werd te heftig. De morfinepomp werd weer aangesloten.
Mieke is vooral heeeel moe en heeft veel pijn. Vanavond hebben ze nog een andere pijnstiller aangesloten. Als dat niet helpt, dan wordt de morfine vannacht wellicht verder omhoog gebracht.
Los van de pijn, is de moraal momenteel heel laag. Mieke en Didier zijn vooral boos en ontgoocheld dat ze na één weekje thuis alweer in het ziekenhuis zijn beland. Dit keer niet op het gezellige zolderkamertje, nog niet eens op de juiste afdeling! De verpleegkundigen zijn wel heel vriendelijk, maar dat neemt de ontgoocheling niet weg, hè.
Eén vrolijke noot: ik heb Miekes nieuwe, supersonische, flashy-paarse, persoonlijke rolstoel mogen uittesten MET zacht kussentje!
Dus, lieve zus...we hopen er gewoon stiekem op dat we vrijdag toch nog met ons drietjes over de hobbelige kasseien van Brugge kunnen rondhossen!!!!
Grote Zus
zondag 28 september 2008
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
4 opmerkingen:
Oh, Mieke wat sneu! Ik hoop dat je snel weer van de pijn verlost bent en weer terug kan genieten. Kop op meisje!
Hey Mieke, hang in there. We duimen voor je dat je gauw weer kunt doen waar je zin in hebt. We denken aan je! Groetjes, Inge en co
Jee, moest ik iets van die pijn kunnen overnemen, ik zou het direct doen zie... Tju toch...
lieve mieke en didier... ik hoop echt dat ze wat aan jullie pijn kunnen doen meid.. ik schrijf jullie pijn want het zal bij jullie wel net zo gaan als hier.. verlies de moed niet door jullie ontgoocheling... als je goed om je heen kijkt, zie je toch dat alles gekleurd is.. en dat is toch positief hè..al zijn het nu herfstkleuren...
grts
frieke
Een reactie posten